VİLLE, YAŞAM HALİNDE BÜTÜN VİLLER ÖNCE KENDİLERİNİ ÖNEMSERLER ERDEMSEL ÖZELLİĞİ

Vil Solivyes yaşam halinde bütün viller önce kendi mutluluklarını düşünürler, yani karşılaştıkları olaylarda eğer kardeşleri olayın diğer muhattabı olarak karşısında ise ve bu olay için yapması gereken şey O'nu üzecek, yada rahatsız olacak ise kesinlikle bunu kardeşi üzülmesin diye yapmaya çalışmaz. Önce kendi mutluluğunu, rahatını düşünür herkes ve kardeşi ile yaşayacağı bu olay sonucunda eğer rahatsız olmayacak ve üzülmeyecek ise ancak o zaman kabul etmelidir, nihayetinde kardeşidir ve O'nu kendisinide üzmeyecek ve sonucunda mutluda olabileceği bir olayda yaşanacaksa kabul edebilir. Bu kabul ediliş oldukça normal ve olması gerekendir. Ancak diğeri, taraflardan birinin üzülmesine neden olacak kararlar kesinlikle alınmamalıdır, zorlamalar, ısrarlar bu anlamda oldukça yanlış yönlendiricidir ve varlıklar bu ısrar ve zorlamalara kanmadan kendisini düşünerek nasıl mutlu olacak ise öyle davranmalıdır. Zaten diğerini mutsuz edecek yada üzecek bir olayın istenmesi durumu anlamsızdır ve bu istek ancak bundan haberi olmayan bir vilin isteği sebebiyledir. İşte vailler karşıdaki villerin kendi istedikleri şeyleri kabul etmemesi ile bunu anlarlar ve kesinlikle aralarında bir kırgınlık, uzaklaşma, dargınlık olmadan hatta böyle bir aydınlanma yaşayarak birbirlerini anladıkları için daha mutlu bir şekilde bu olayla ilgili olmaktan çıkarlar. Vil Solivyes yaşam halinde viller arasındaki ters kararlara sebep olan konular bu şekilde halledilir. Aynı şekilde Vil Solivyes anneleride onlar hakkında birşey istediğinde ve bu durum onları üzecek yada rahatsız edecek ise kesinlikle bunu anneleri istiyor diye kabul etmezler ve bunu kesinlikle söylerler, Vil Solivyes onları rahatsız edeceğini düşündüğü şeyleri asla istemez, farkında değildir, viller annelerini bu konuda aydınlatırlar. Yoksa Vil Solivyes böyle bir şeye sebep olmaktan dolayı çok daha rahatsız olur. Ama Vil Solivyes için bu durum farklıdır, O'nun ne karar alacağı kendi annelik kavramı ile ilgili olup villerin bu davranışlarının dışındadır. O'nun için zaten öncelikle kendi mutluluğunun önemli olması durumu söz konusu değildir. Bu durum yanlış anlaşılarak bir bencilliğe sebep olmaz. Yani kendisini üzmeyecek ve kardeşi için yapılabilecek konular söz konusu olduğunda bunlarıda çekinmeden ve isteyerek yapar, çünkü bu yaşam halinin vissa bilgilerinin bir sonucudur, bunu zaten yapmak ister. Ancak öyle olaylar söz konusu olabilir ki, birinin mutluluğu diğerini üzer, işte bu yanlıştır, ancak birinin zor durumdan kurtulması için diğerinin de zor duruma girerek O'nu bu zor durumdan kurtarmaya çalışması yapılır, bu gereklidir, bu ailenin bir birlik ve beraberlik anlayışının sonucudur. Zor durumlardan kurtarmak için, yardım etmek için viller o zor duruma göre kayıtsızlık söz konusu olmadan kardeşine yardım etmeyi ilk önce uygulamak görevi O'na düşerse, bunu yapar... Yardım etmek, zor durumdaki bir vili bu zor durumdan kurtarmak fedakarlıktır, ancak kendisinin üzüleceği bir olayın diğerini sevindireceği şekilde yaşanmasına izin vermesi ise tamamen yanlış ve kesinlikle zararlıdır, iki tarafa da...
Yani sonuç olarak herkes mutlu olacağı ve rahat olacağı şekilde bir davranış ve yaşayış içinde olmalıdır. Kendisinin bu mutluluk ve rahatlık seçimi başka birini rahatsız etmeden sağlanır ve kimse, kendisinin üzülmesi için başkasının üzülmemesini isteyecek seçimler yapmaz... Üzüntüye neden olacak konular bulunur ve sorun olarak gereken çalışmalar yapılır.