Çalışmak ve Çalışma Arzusu Erdemsel Özelliği, Çalışmak Nedir? Çalışmanın Felsefi Tanımı

Çalışmak, bir olayın sonuçlanması için gösterilen mücadeleler, emekler, özveriler, çabalar ve azimler bütünüdür. Çalışmak, bir düzeninin kendisini idame ettirmesi için olmaz ise olmazlardan biri olan erdemdir. Çalışarak varlıklar gelişirler, gelişimin en gerekli sebebidir çalışmak. Varlıkların yaşamının geleceği için düşünülen projeler, idealler tamamen çalışma erdeminin sonucu olarak bir düzen içinde ortaya çıkarılır. Çalışarak yanlışlar bulunur, çalışarak doğrular anlaşılır. Yenilikler, düzen, gelişim her zaman çalışarak elde edilen sonuçlarla belirlenir. Çalışmak, ilgili olunan konuya dair emekler sarf etmenin dışında da içeriğinde bir çok erdemi bulundurur. Çalışarak kişiliklerin yapılandırılması da söz konusu olur. En iyisini çalışarak bulabiliriz. En doğru sonuca çalışarak ulaşabiliriz. Yaşam başlı başına bir çalışmanın ürünüdür ve aynı zamanda sürekli olarak çalışan bir oluşumdur. Bir konu üzerinde çalışmadan, onunla ilgili eğrisini doğrusunu tam olarak anlayacak şekilde çaba göstermeden, o konu hakkında en verimli sonuçları alamayız. 

Bazı şeyler ve genellikle kıymetli şeyler çalışarak ortaya çıkarılması şeklinde bir tarzda yapılanmışlardır. Mesela bu bilgiler bütünlüğü çalışması, çok uzun zamandır Vil Solivyes'in üzerinde çalışarak ve itina ile gözlemleyerek, düşünerek, emek ve çaba, mücadele sarf ederek ortaya çıkardığı bilgiler bütünüdür ve bu bilgiler, Vil Solivyes çalışmaydı, mücadele ve çaba göstermeseydi şu an olmayacaktı ve çalışma, bu şekilde yeni bilgilerinde ortaya çıkması gibi bir çok özellikleri ile oldukça önemlidir ve varlıklar için tüm zamanlar boyunca bu erdem kendilerinde yaşatılacaktır ve dünya şartlarında sıkıntılı şekillerde de ola gelen çalışma erdemi, aslında dünyanın kısıtlanmış duyusal özelliklerinin dışında, çalışma arzusunu aktif bir şekilde kullanabiliyor olsaydık, bütün işlerimiz, çalışmalarımız büyük bir arzu ve şevk ile yapılırdı. 

Normal de olması gerekende budur. Çalışmalar sonrasında elde edilecek olan şeylerin mutluluğu, o çalışmayı arzuyla yapmaya nedendir. Çalışma erdemini bütün varlıklar kendilerinde en başından kabul edercesine bütünleştirmelidirler. Varlıksal alanlarını bile çalışmadan varlıklar düzenleyemezler. Çalışmak, varlıkların var oldukları tüm zamanlar boyunca her zaman uygulayacakları bir erdem olarak kendi varlıksal alanlarında bulunmalıdır ve bu güzel haliyle, varlıkların kendilerini işlemesini sağlayan özellikleri ile sevginin içindeki yerini alır.

 

Çalışma arzusu ise, çalışmakla ilgili haz ve mutluluk duyulmasını sağlayan, çalışmayı haz verici bir istekle istemesine neden olan, çalışmak erdeminin bütün anlamlarını hatırlatan ve çalışmanın kolay, faydalı, gerekli, önemli, zevkli, zaruri ve sevgi ile ilgili olan bir erdem olmasını da hatırlatarak ve bu bilgilerle her zaman, eğer yapması gereken bir iş varsa mutlaka bu şekilde yapmasını sağlayan arzusudur, çalışma arzusu. Dünya şartlarında bedensel zorunluluklar yüzünden bu arzu tam istenildiği gibi kullanılamasa da, varlıklar bu arzunun ortaya çıkarılması için gerekli nedenleri, bilgileri kendilerinde oluşturduklarında çalışma arzusunu hissedebilirler ve böylelikle bütün işlerini şevkle yapabilme halini tadabilirler. 

Duyuların kısıtlanmasının kalkması şeklinde bir yapılanma ile bu arzunun varlığını bilen varlıklar, bu tanımla kendi varlıksal alanlarını buna göre yapılandırarak yaşama fırsatı bulabilirler. Çalışmak, çalışma arzusu her haliyle sevgiyi tamamlayan erdem olarak bulunur. Ve uzun bir süre çalışmak konusunda deneyimleri olan varlıkların bu özellikleri duyu olarak yapılanabilir.